Marketing

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣΣΚΟΠΟΣ ΚΑΙ ΣΤΟΧΟΣΠΕΡΙΓΡΑΦΗΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

ΤΙΤΛΟΣ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ Marketing
ΤΥΠΟΣ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ Θεωρητικό
ΕΒΔΟΜΑΔΙΑΙΕΣ ΩΡΕΣ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙAΣ 2 Θεωρία
ΔΙΔΑΚΤΙΚΕΣ ΜΟΝΑΔΕΣ 3,0
ΤΥΠΙΚΟ ΕΞΑΜΗΝΟ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑΣ Ζ
ΕΠΙΠΕΔΟ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ Γενικής Υποδομής (Δ.Ο.Ν.Α.)
ΠΡΟΑΠΑΙΤΟΥΜΕΝΑ Όχι



Το μάθημα αποσκοπεί να δώσει τη δυνατότητα στο σπουδαστή να κατανοήσει, αρχικά και να μυηθεί σε θέματα λειτουργίας της αγοράς, σε τεχνικές πωλήσεων και συναλλαγών, καθώς και σε χρήση νέων τεχνολογιών που συνδέονται με την προώθηση και τη διάθεση βιομηχανικών προϊόντων. Επίσης, αναλύονται θέματα συμπεριφοράς καταναλωτών, ανίχνευσης και ικανοποίησης αναγκών, οργάνωσης πωλήσεων, σύνδεσης παραγωγής και διάθεσης, τιμολόγησης βιομηχανικών αγαθών και επικοινωνίας (διαφήμιση, δημόσιες σχέσεις, άμεσο Marketing). Στόχος του μαθήματος είναι να κάνει ο σπουδαστής κτήμα του τις θεωρητικές γνώσεις και τις πρακτικές εφαρμογές του σύγχρονου Marketing, να παρουσιάζει, να αξιολογεί και να ελέγχει επιχειρηματικές αποφάσεις σχετικές με την αγορά, να γνωρίσει νέες τεχνικές και εφαρμογές τόσο του «παραδοσιακού» Marketing, όσο και του διαδικτυακού και του Marketing ηλεκτρονικού εμπορίου.

Έννοια, φιλοσοφία και περιβάλλον του Marketing. Σύστημα πληροφοριών και έρευνα Marketing. Αγοραστική συμπεριφορά και ψυχολογία του καταναλωτή. Τμηματοποίηση αγοράς. Στρατηγική προϊόντος, τιμολόγηση. Μείγμα Marketing. Βιομηχανικό και πολυεθνικό Marketing. Διαδικτυακό Marketing.

Γ. Ι. Αυλωνίτης, «Στρατηγικό – Βιομηχανικό Μάρκετινγκ», 2η Έκδοση, Εκδόσεις Σταμούλη, Αθήνα, 2001.

Γ. Πετρώφ, Κ. Τζωρτζάκης, Α. Τζωρτζάκη, «Μάρκετινγκ – Μάνατζμεντ, Η Ελληνική Προσέγγιση – Αρχές, Στρατηγικές, Εφαρμογές», 1η Έκδοση, Εκδόσεις Rosili, Χαλάνδρι, 2001.

Ό. Γουόλκερ, Ζ.-Κ. Λαρεσέ, Χ. Μπόιντ, «Το Μάρκετινγκ και Εισαγωγή στη Διοίκηση Μάρκετινγκ», Ι, Εκδόσεις Παπαζήση, Αθήνα, 2002.

G. Armstrong, P. Kotler, «Εισαγωγή στο Μάρκετινγκ», 9η Έκδοση, Εκδόσεις Επίκεντρο, Θεσσαλονίκη, 2009.


Υπολογιστική Μοντελοποίηση Μηχανικής και Δομής Ινοδομικών Προϊόντων

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣΣΚΟΠΟΣ ΚΑΙ ΣΤΟΧΟΣΠΕΡΙΓΡΑΦΗΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

ΤΙΤΛΟΣ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ Υπολογιστική Μοντελοποίηση Μηχανικής και Δομής Ινοδομικών Προϊόντων
ΤΥΠΟΣ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ Μεικτό
ΕΒΔΟΜΑΔΙΑΙΕΣ ΩΡΕΣ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙAΣ 3 Θεωρία + 2 Εργαστήριο
ΔΙΔΑΚΤΙΚΕΣ ΜΟΝΑΔΕΣ 6,0
ΤΥΠΙΚΟ ΕΞΑΜΗΝΟ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑΣ Ζ
ΕΠΙΠΕΔΟ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ Ειδικής Υποδομής
ΠΡΟΑΠΑΙΤΟΥΜΕΝΑ Όχι



Η παροχή γνώσεων για τη μελέτη της συμπεριφοράς των στοιχείων–ινών μέσα στα δομικά συμπλέγματα (νήματα) κατά το σχηματισμό αυτών. Παράλληλα, παρέχεται ικανοποιητική βοήθεια για την αξιολόγηση, ανάλυση και σύγκριση των ιδανικών και πραγματικών ιδιοτήτων των ινών και την επίδρασή τους στις ιδιότητες, τόσο των νημάτων, όσο και των υφασμάτων, χρησιμοποιώντας νόμους, μεθόδους και κανόνες της θεωρητικής και εφαρμοσμένης Μηχανικής.

Βασικές έννοιες Μηχανικής με εφαρμογή στις διμερείς ίνες και στις ψευδοστριμμένες «τεξτουρέ» συνεχείς ίνες, στα νήματα (δομή, βασική γεωμετρία νημάτων –ιδανική ελικοειδής δομή, γραμμική πυκνότητα, ειδικός όγκος, διάμετρος, στρίψη, γωνία στρίψης, συντελεστής στρίψης, συστολή λόγω στρίψης–, συσκευασία και διάταξη ινών σε νήμα, μετακίνηση ινών –μηχανισμός, χαρακτηριστικά, θεωρία ιχνηλάσιμης ίνας–, συμπεριφορά ινών, νημάτων κατά τον εφελκυσμό, συμπίεση και λυγισμός νημάτων, ροπή στρέψης, συχνότητα κυματισμού ψευδοστριμμένων «τεξτουρέ» νημάτων) και στα υφάσματα (θεωρία Peirce, γεωμετρία υφαντών και πλεκτών υφασμάτων, διάσχιση και ελαστική συμπεριφορά υφασμάτων).

Τρόποι και μέθοδοι αναλυτικής και υπολογιστικής μοντελοποίησης νημάτων και υφασμάτων (υφαντών και πλεκτών). Επιλογή πλεγμάτων για την υπολογιστική μοντελοποίηση. Παραμετρικές υπολογιστικές απεικονίσεις των σχετικών τρισδιάστατων δομών. Σημασία των οριακών συνθηκών και των τεχνικών επιβολής φορτίων για κάθε τρόπο καταπόνησης.


J. W. S. Hearle, P. Grosberg, S. Backer, “Structural Mechanics of Fibers, Yarns and Fabrics”, Wiley, New York, 1969.

B. C. Goswami, J. G. Martindale, F. L. Scardino, “Textile Yarns: Technology, Structure and Applications”, John Wiley and Sons, New York, 1977.

J. W. S. Hearle, J. J. Thwaites, J. Amirbayat, “Mechanics of Flexible Fibre Assemblies”, Sijthoff & Noordhoff, Alphen aan den Rijn, 1980.

R. Postle, G. A. Carnaby, S. de Jong, “The Mechanics of Wool Structures”, Ellis Horwood Ltd, New York, 1988.

P. Grosberg, C. Iype, “Yarn Production – Theoretical Aspects”, The Textile Institute, Manchester, 1999.


Σχεδίαση Πολυλειτουργικών – Υψηλών Προδιαγραφών Ενδυμάτων

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣΣΚΟΠΟΣ ΚΑΙ ΣΤΟΧΟΣΠΕΡΙΓΡΑΦΗΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

ΤΙΤΛΟΣ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ Σχεδίαση Πολυλειτουργικών – Υψηλών Προδιαγραφών Ενδυμάτων
ΤΥΠΟΣ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ Μεικτό
ΕΒΔΟΜΑΔΙΑΙΕΣ ΩΡΕΣ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙAΣ 3 Θεωρία + 2 Εργαστήριο
ΔΙΔΑΚΤΙΚΕΣ ΜΟΝΑΔΕΣ 6,0
ΤΥΠΙΚΟ ΕΞΑΜΗΝΟ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑΣ Ζ
ΕΠΙΠΕΔΟ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ Ειδικής Υποδομής
ΠΡΟΑΠΑΙΤΟΥΜΕΝΑ Όχι



Το μάθημα αποσκοπεί να καταστήσει τους σπουδαστές ικανούς να γνωρίζουν τις συμβατικές και καινοτόμες τεχνολογίες της βιομηχανίας παραγωγής ετοίμων ενδυμάτων, να γνωρίζουν τις βασικές αρχές ηλεκτρονικών συστημάτων σχεδίασης και κατασκευής ετοίμου ενδύματος, τη σχεδίαση νέων πολυλειτουργικών ενδυμάτων και τη δυνατότητα προσαρμογής σε νέα υλικά και διαδικασίες.

Χρήση υφασμάτων στις νέες τεχνολογίες. Επίδραση καινοτομιών στην αύξηση ανταγωνιστικότητας. Έξυπνα υφάσματα–ενδύματα. Πολυμερή με μνήμη σχήματος. Πολυμερή με δυνατότητα αναγνώρισης εξωτερικών ερεθισμάτων. Μικροκάψουλες. Αγώγιμα υφάσματα. Οπτικές ίνες. Υλικά που αλλάζουν χρωματισμό. Πιεζοηλεκτρικά υλικά. Έξυπνα ενδύματα, αρχές λειτουργίας, εφαρμογές. Άλλα έξυπνα υλικά. Νέες τεχνολογίες στην παραγωγική διαδικασία. Συστήματα σωματομετρίας. Αντικειμενικές μετρήσεις. Σύγχρονες μέθοδοι συσκευασίας και μεταφοράς προϊόντων. Έξυπνες ετικέτες. Μηχανο-ηλεκτρονική. Βιομηχανική παραγωγή κατά παραγγελία.

M. Ashby, K. Johnson, «Υλικά και Σχεδιασμός».

P. Westbroek, G. Priniotakis, P. Kiekens, “Analytical Electrochemistry in Textiles”, Woodhead Publishing Ltd, 2005.

“Medical Textiles and Biomaterials for Healthwear”, 2004.

L. A.Geddes, “Electrodes and the Measurement of Bioelectric Events”, 1972.

X. Tao, “Smart Fibres, Fabrics and Clothing”, Woodhead Publishing Ltd, 2001.

L. van Langenhove, The Textile Institute, “Smart Textiles for Medicine and Healthcare: Materials, Systems and Applications”, CRC Press, Manchester, 2007.

G. Cho, “Smart Clothing: Technology and Applications”, Taylor and Francis, 2009.


Αποχρωματισμός και Λεύκανση

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣΣΚΟΠΟΣ ΚΑΙ ΣΤΟΧΟΣΠΕΡΙΓΡΑΦΗΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

ΤΙΤΛΟΣ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ Αποχρωματισμός και Λεύκανση
ΤΥΠΟΣ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ Μεικτό
ΕΒΔΟΜΑΔΙΑΙΕΣ ΩΡΕΣ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙAΣ 4 Θεωρία + 2 Εργαστήριο
ΔΙΔΑΚΤΙΚΕΣ ΜΟΝΑΔΕΣ 6,0
ΤΥΠΙΚΟ ΕΞΑΜΗΝΟ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑΣ Ζ
ΕΠΙΠΕΔΟ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ Ειδικής Υποδομής
ΠΡΟΑΠΑΙΤΟΥΜΕΝΑ Όχι



Οι σπουδαστές κατανοούν τη σχέση φωτός και χρώματος, εμβαθύνουν στις διαφορές χημικής λεύκανσης και οπτικής υπερλεύκανσης, διδάσκονται την εφαρμογή επιστημονικών γνώσεων και μεθόδων στη λεύκανση Κλωστοϋφαντουργικών προϊόντων και εισάγονται στους μηχανισμούς αποχρωματισμού και αλληλεπιδράσεων σε συστήματα χρωμάτων.

Φως και ακτινοβολίες. Πηγές φωτός. Έγχρωμα αντικείμενα. Φυσικά και συνθετικά χρώματα. Ανάκλαση και απορρόφηση του φωτός. Απλά, σύνθετα και συμπληρωματικά χρώματα. Προσθετική και αφαιρετική σύνθεση χρωμάτων. Θερμά, ψυχρά και ουδέτερα χρώματα. Προκατεργασίες βαμβακιού, μαλλιού και συμμείκτων. Μέθοδοι προετοιμασίας προς βαφή υλικού με βάση την τελική του χρήση. Χημική λεύκανση. Γενικές έννοιες, αναγωγικά και οξειδωτικά λευκαντικά. Τιτλοδότηση των λευκαντικών διαλυμάτων. Οπτική υπερλεύκανση. Τα υπερλευκαντικά μέσα φθορισμού και τα χαρακτηριστικά τους. Ταξινόμηση και εφαρμογή οπτικών υπερλευκαντικών. Λευκαντικές τεχνικές. Λεύκανση βαμβακιού με υποχλωριώδη άλατα, υπεροξείδιο του υδρογόνου και χλωριώδες νάτριο. Λεύκανση λίνου, μαλλιού, μεταξιού, αναγεννημένης κυτταρίνης, πολυαμιδίων, πολυεστέρων, πολυακρυλονιτριλίων, οξικής κυτταρίνης. Φυσικές, χημικές και βιολογικές μέθοδοι αποχρωματισμού. Έλεγχος (φασματοσκοπίες ανάκλασης και ορατού–υπεριώδους) και μηχανισμοί αποχρωματισμού. Προσρόφηση χρωμάτων, φασματοφωτομετρικά χαρακτηριστικά των συσσωματωμάτων χρώματος, μονομοριακή και πολυστρωματική αυτο-συνάθροιση χρωμάτων, αλληλεπιδράσεις προσροφητικού–χρώματος.

S. R. Karmakar, “Chemical Technology in the Pre-Treatment Processes of Textiles”, Elsevier, 1999.

K. Lacasse, W. Baumann, “Textile Chemicals: Environmental Data and Facts”, Springer, 2004.

American Association of Textile Chemists and Colorists, “Textile Chemist and Colorist”, AATCC, 1998.

C. M. Carr, “Chemistry of the Textiles Industry”, Springer, 1995.

“Textile Technology Digest”, Institute of Textile Technology, Charlottesville, 2000.

A. K. R. Choudhury, “Textile Preparation and Dyeing”, Science Publishers, 2006.

J. T. Marsh, “An Introduction to Textile Bleaching”, J. Wiley, 1948.

A. D. Broadbent, “Basic Principles of Textile Coloration”, 2001.

J. R. Aspland, “Textile Dyeing and Coloration”, AATCC, 1997.

K. Hunger, “Industrial Dyes: Chemistry, Properties, Applications”, John Wiley and Sons, 2003.

H. Zollinger, “Color Chemistry: Syntheses, Properties, and Applications of Organic Dyes and Pigments”, Helvetica Chimica Acta, 2003.

K. Lacasse, W. Baumann, “Textile Chemicals: Environmental Data and Facts”, Springer, 2004.

B. Wulfhorst, T. Gries, D. Veit, “Textile Technology”, Hanser Verlag, 2006.

M. D. Fairchild, “Color Appearance Models”, John Wiley and Sons, 2005.

R. W. G. Hunt, “Measuring Colour”, Ellis Horwood Ltd, 1991.


Ευφυή Κλωστοϋφαντουργικά Προϊόντα και Τεχνολογία Αλληλεπίδρασης

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣΣΚΟΠΟΣ ΚΑΙ ΣΤΟΧΟΣΠΕΡΙΓΡΑΦΗΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

ΤΙΤΛΟΣ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ Ευφυή Κλωστοϋφαντουργικά Προϊόντα και Τεχνολογία Αλληλεπίδρασης
ΤΥΠΟΣ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ Μεικτό
ΕΒΔΟΜΑΔΙΑΙΕΣ ΩΡΕΣ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙAΣ 2 Θεωρία + 2 Εργαστήριο
ΔΙΔΑΚΤΙΚΕΣ ΜΟΝΑΔΕΣ 4,0
ΤΥΠΙΚΟ ΕΞΑΜΗΝΟ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑΣ Ζ
ΕΠΙΠΕΔΟ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ Επιλογής Υποχρεωτικό
ΠΡΟΑΠΑΙΤΟΥΜΕΝΑ Όχι



Η απόκτηση γνώσεων για τα ευφυή Κλωστοϋφαντουργικά προϊόντα, τις δομές που αντιδρούν σε περιβαλλοντικές συνθήκες και ερεθίσματα, καθώς και για άλλες εφαρμογές Κλωστοϋφαντουργικών υλικών και προϊόντων, αποτέλεσμα της συμβολής επιστημών (Ιατρικής, Βιολογίας, Μηχανικής) και τεχνολογιών (ηλεκτρονικής, νανοτεχνολογίας, υλικών).

Ευφυής τεχνολογία (smart technology) για την Κλωστοϋφαντουργία και το έτοιμο ένδυμα. Εισαγωγή και γενική προσέγγιση, πολυλειτουργικά Κλωστοϋφαντουργικά υλικά, θερμοαποθηκευτικά και θερμορυθμιστικά Κλωστοϋφαντουργικά και ενδύματα, υλικά απόκρισης στα ερεθίσματα (stimuli-responsive materials), έξυπνα Κλωστοϋφαντουργικά προϊόντα, ολοκληρωμένα με συστήματα GPS. Ιατροκλωστοϋφαντουργικά ηλεκτρόδια σε νοσοκομεία, βιοεπεξεργασία για πολυμερή ενδυμάτων και για έξυπνα Κλωστοϋφαντουργικά υλικά σε βιοϊατρικές εφαρμογές. Μηχανική Κλωστοϋφαντουργικού σκελετού και ιστού.

Ασκήσεις σε ευφυή Κλωστοϋφαντουργικά προϊόντα, στα οποία τα υλικά και οι δομές είναι σε θέση να εκτελέσουν μια λειτουργία με χειροκίνητο ή προγραμματισμένο εκ των προτέρων τρόπο. Ασκήσεις επί των αλληλεπιδράσεων μεταξύ του ερεθίσματος και της απόκρισης των ευφυών Κλωστοϋφαντουργικών προϊόντων.


Μ. Raheel, “Protective Clothing Systems and Materials”, Marcel Dekker, Inc., 1994.

X. Tao, “Smart Fibres, Fabrics and Clothing”, Woodhead Publishing Ltd, 2001.

S. E. Braddock, M. O” Mahony, “Technotextiles 2 – Revolutionary Fabrics for Fashion and Design”, Thames & Hudson, 2005.


Σχεδιασμός Παραγωγής Εξειδικευμένων Υφαντών Υφασμάτων

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣΣΚΟΠΟΣ ΚΑΙ ΣΤΟΧΟΣΠΕΡΙΓΡΑΦΗΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

ΤΙΤΛΟΣ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ Σχεδιασμός Παραγωγής Εξειδικευμένων Υφαντών Υφασμάτων
ΤΥΠΟΣ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ Μεικτό
ΕΒΔΟΜΑΔΙΑΙΕΣ ΩΡΕΣ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙAΣ 2 Θεωρία + 2 Εργαστήριο
ΔΙΔΑΚΤΙΚΕΣ ΜΟΝΑΔΕΣ 4,0
ΤΥΠΙΚΟ ΕΞΑΜΗΝΟ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑΣ Ζ
ΕΠΙΠΕΔΟ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ Επιλογής Υποχρεωτικό
ΠΡΟΑΠΑΙΤΟΥΜΕΝΑ Όχι



Σκοπός του μαθήματος είναι η εκμάθηση διαφόρων μορφών (σχεδίων) ύφανσης που χρησιμοποιούνται για την παραγωγή πολλαπλών και ειδικών υφασμάτων, καθώς και η διαδικασία μετασχηματισμού του θεωρητικού σχεδίου σε ύφασμα και αντιστρόφως.

Το εργαστηριακό μέρος αποβλέπει στη σύνθεση πολλαπλών και ειδικών υφασμάτων στα μηχανήματα του Τμήματος και στην εύρεση, μέσω ανάλυσης δείγματος, των παραμέτρων που είναι απαραίτητες για την αναπαραγωγή του υφάσματος. Ως προέκταση των υφαντών υφασμάτων δίνονται οι βασικές αρχές τεχνολογίας και συμπεριφοράς των μη υφασμένων υλικών.


Απεικόνιση και δημιουργία υφασμάτων διπλού–πολλαπλού πλάτους, σωληνωτών υφασμάτων, διπλών–πολλαπλών υφασμάτων και ειδικών υφασμάτων. Βασικές αρχές στα σχέδια Jacquard (καρτέλες, σχέδια μιτώματος, χαρακτηριστικά στοιχεία υφασμάτων, χρησιμοποιούμενα νήματα, χρωματοστοιχίες κλωστών στημονιού και υφαδιού). Διαφορές ιδιοτήτων υφαντών και μη υφασμένων υφασμάτων. Τεχνολογίες παραγωγής μη υφασμένων ινοστρωμάτων (μηχανική, υδροδυναμική και ηλεκτροστατική μέθοδος). Ιδιότητες και χαρακτηριστικά μη υφασμένων υφασμάτων. Επίδραση της μεθόδου παραγωγής στις ιδιότητες αυτών.

Εφαρμογή των παραπάνω σχεδίων επί υφασμάτων, καθώς και ανάλυση και σύνθεση υφασμάτων σε πειραματικούς αργαλειούς σύνθετων υφασμάτων.


Blinov, Shibabaw, Belay, “Design of Woven Fabrics”, 1988.

“Autorenkollektiv Gewebe Technik”, Veb Fachbuchverlag, Leipzig, 1978.

H. W. Kipp, “Narrow Fabric Weaving”, Salzburg, Sauerlander, 1989.

Κ. Καλλωνιάτης, «Μη Υφασμένα Υφάσματα», Ι.Ο.Β.Ε, 1992.

“Medical Textiles”, Bolton Institute of Higher Education, 1997.

“Needle Punching Technology”, Vaclar Mrstina en Fantisek Feigl, 1990.


Ολοκληρωμένη Κατασκευή Πλεκτού

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣΣΚΟΠΟΣ ΚΑΙ ΣΤΟΧΟΣΠΕΡΙΓΡΑΦΗΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

ΤΙΤΛΟΣ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ Ολοκληρωμένη Κατασκευή Πλεκτού
ΤΥΠΟΣ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ Μεικτό
ΕΒΔΟΜΑΔΙΑΙΕΣ ΩΡΕΣ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙAΣ 2 Θεωρία + 2 Εργαστήριο
ΔΙΔΑΚΤΙΚΕΣ ΜΟΝΑΔΕΣ 4,0
ΤΥΠΙΚΟ ΕΞΑΜΗΝΟ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑΣ Ζ
ΕΠΙΠΕΔΟ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ Επιλογής Υποχρεωτικό
ΠΡΟΑΠΑΙΤΟΥΜΕΝΑ Όχι



Στόχος του μαθήματος είναι να καταστήσει τους σπουδαστές ικανούς να αντιλαμβάνονται τις βασικές αρχές σχεδίασης και ανάλυσης των υφαδοπλεκτών και των πλεκτών στημονιού, να σχεδιάζουν και να παράγουν απλά και σύνθετα σχέδια, «ούγες», απλά και σύνθετα σχέδια τύπου Jacquard, να αναλύουν δομές πλεκτών και να τις αναπαράγουν με τις απαιτούμενες προδιαγραφές, να δημιουργούν καρτέλα σχεδίου για πλεκτομηχανή, να ελέγχουν το σχέδιο στη μηχανή και, στη συνέχεια, να το βελτιώνουν όπου απαιτείται, να εντοπίζουν προβλήματα παραγωγής και να τα επιλύουν.

Παρουσίαση και ανάλυση των τρόπων σχεδίασης ενός υφαδοπλεκτού με αναφορά στις δομές. Απλό «ζέρσεϋ», «λάστιχο», «μπαρολέ» ή rib, interlock και «λινξ-λινξ». Δημιουργία σύνθετων σχεδίων, βασισμένων στην κατασκευή rib και interlock, όπως «πικέδες» με τη χρήση θηλιών επίπλευσης και διπλοθηλιάς. Δημιουργία πλεκτών με οπές, πιέτες και κοτσίδες. Ανάπτυξη σχεδίων στις παραπάνω δομές με τη χρήση έγχρωμων νημάτων. Παρουσίαση και ανάπτυξη σχεδίων Jacquard καλής και ανάποδης όψης. Παρουσίαση και ανάπτυξη των πλεκτών «ιντάρσια». Τα παραπάνω σχέδια θα παρουσιάζονται μέσα από την τεχνική των τριγώνων, συστημάτων Jacquard, κτυπημάτων και μεταφορών, ανάλογα με την περίπτωση, σε ευθύγραμμες πλεκτομηχανές. Παρουσίαση σχεδίων για «Ράσσελ» και «Τρικότ» στημονοπλεκτών. Ανάπτυξη σχεδίων με ένα, δύο και τρεις ή τέσσερις κλωστοφόρους. Παρουσίαση του σχεδίου αλυσίδας για την κατασκευή του πλεκτού. Κατασκευή δομών–σχεδίων με τη χρήση βαμμένων νημάτων. Κατασκευές ειδικών δομών (δίχτυα, οπές) και με παρεμβολή υφαδιού στην πλεκτή δομή. Ανάλυση των παραπάνω σχεδίων. Γενική παρουσίαση και ανάπτυξη σχεδίων στημονοπλεκτών για μηχανές «Ράσσελ» και «Τρικότ». Εφαρμογή των σχεδίων στην παραγωγή στημονοπλεκτών.

K. P. Weber, M. O. Weber “Wirkerei und Strickerei, Technologische und Bindungstechnische Grundlagen”, Μelliand, 2008.

D. J. Spencer, “Knitting Technology: A Comprehensive Handbook and Practical Guide”, Woodhead Publishing Series in Textiles, 2001.

F. Tellier-Loumagne, W. Kuhlmann, “Textildesign Stricken: Inspirationen aus der Natur”, Haupt Verlag, 2007.

C. Iyer, B. Mammel, W. Schäch, “Rundstricken. Theorie und Praxis der Maschentechnik”, 1991.

K.-F. Au, “Advances in Knitting Technology”, Woodhead Publishing Series in Textiles, 2011.

J. Wilson, “Handbook of Textile Design: Principles, Processes, and Practice”, 2001.

D. F. Palling, “Warp Knitting Technology”.

Ε. Γράβας, «Τεχνολογία Πλεκτικής», Εκδόσεις Σύγχρονη Εκδοτική, Αθήνα, 2008.


Ανάπτυξη Συλλογής Ενδύματος

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣΣΚΟΠΟΣ ΚΑΙ ΣΤΟΧΟΣΠΕΡΙΓΡΑΦΗΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

ΤΙΤΛΟΣ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ Ανάπτυξη Συλλογής Ενδύματος
ΤΥΠΟΣ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ Μεικτό
ΕΒΔΟΜΑΔΙΑΙΕΣ ΩΡΕΣ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙAΣ 2 Θεωρία + 2 Εργαστήριο
ΔΙΔΑΚΤΙΚΕΣ ΜΟΝΑΔΕΣ 4,0
ΤΥΠΙΚΟ ΕΞΑΜΗΝΟ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑΣ Ζ
ΕΠΙΠΕΔΟ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ Επιλογής Υποχρεωτικό
ΠΡΟΑΠΑΙΤΟΥΜΕΝΑ Όχι



Το μάθημα αποσκοπεί να καταστήσει τους σπουδαστές ικανούς να συνδυάζουν τα κατάλληλα υφάσματα, να σχεδιάζουν πρότυπα για τη δημιουργία ενός συγκεκριμένου ενδύματος, να γνωρίζουν την τεχνολογία των μηχανών ραφής, να χειρίζονται και να ρυθμίζουν τις μηχανές, να οργανώνουν το τμήμα ραφής υφασμάτων και την προώθηση των τεμαχίων από το ένα στάδιο παραγωγής στο άλλο και να γνωρίζουν τα υλικά που υπάρχουν στην αποθήκη.

Δημιουργία ενδυμάτων υψηλής μόδας, ξεκινώντας από την σχεδίαση του υφάσματος και συνδυασμών αυτού, το μοντέλο/«στυλ», την κοπή και τη ραφή. Εφαρμογή της διαδικασίας με την κλασσική μέθοδο δημιουργίας και σε ηλεκτρονικό υπολογιστή. Επιλογή γαζιών–ραφών σύμφωνα με τα υφάσματα και τη χρήση του ενδύματος. Εξοικείωση με τη χρήση μηχανών ραφής. Τύποι των μηχανών ραφής και τρόποι λειτουργίας (απλή γαζωτική, δίγαζη, τιγκελομηχανή). Ρυθμίσεις στις γαζωτικές μηχανές, σύμφωνα με το επιθυμητό αισθητικό αποτέλεσμα. Ανάλυση τρόπου τοποθέτησης μηχανών ραφής σε μια μονάδα και επίδραση στην παραγωγική διαδικασία. Τρόποι ένωσης των τεμαχίων ενός ενδύματος ανάλογα με το πρότυπο. Κατασκευή και ραφή ενδυμάτων. Ανάλυση και παρουσίαση ενίσχυσης τμημάτων των ενδυμάτων για απόκτηση συγκεκριμένων ιδιοτήτων.

H. Eberle, H. Hermeling, M. Hornberger, “Fachwissen Bekleidung”, Europa-Lehrmittel, 2007.

C. Vindersvon, “Entwicklung eines Studiengangkonzeptes: Lehramt an Berufskollegs im Fach Bekleidungstechnik”, Akademikerverlag, 2011.

S. J. Jones, “Fashion Design (Portfolio)”, 2011.

J. Sissons, “Basics Fashion Design: Knitwear”, 2010.

G. Cooklin, “Introduction to Clothing Manufacture”, 1991.

H. Carr, B. Latham, “The Technology of Clothing Manufacture”, 2nd Edition.

A. D. D’Ortenzio, «Ελεύθερη Σχεδίαση Μόδας – Σκαριφήματα», 1999.

W. Aldrich, «Σχεδίαση και Κοπή Γυναικείων Ρούχων», 2009.